اسلام در مورد حقوق خانوادگى زن و مرد فلسفه خاصى دارد كه با آنچه در چهارده قرن پيش مى‏گذشته و با آنچه در جهان امروز مى‏گذرد مغايرت دارد.اسلام براى زن و مرد در همه موارد يك نوع حقوق و يك نوع وظيفه و يك نوع مجازات قائل نشده است;پاره‏اى از حقوق و تكاليف و مجازاتها را براى مرد مناسبتر دانسته و پاره‏اى از آنها را براى زن،و در نتيجه در مواردى براى زن و مرد وضع مشابه و در موارد ديگر وضع نامشابهى در نظر گرفته است.

زنان در مدیریت و برنامه‌ریزی الگوهای مصرفی در خانواده نقش اصلی را دارند و در جوامع سنتی این نقش در مسیر قناعت در خانواده پر رنگ تر بود.

جانت تازه مي‌شود از اين احساس ناب و بلند؛ وقتي جمله‌اي اينچنين آن هم به‌عنوان يك حديث و در قالب سنت ديني، منقول از پيامبرت مي‌شنوي؛ «ما اكرم النساء الا كريم و لا اهانهن الا لئيم» گرامي نداشت زنان را مگر آنكه خود بزرگوارست و به ايشان اهانت روا نداشت مگر پست و فرومايه.

همان طور که علي رغم اشتراک زن و مرد در انسانيت ، از نظر طبيعي ( جسمي و روحي ) ، بين آنان اختلافاتي چند وجود دارد ، از نظر حقوقي نيز علي رغم اصل اشتراک ، تفاوتهايي بين آنان ديده مي شود . تبيين و توجيه منطقي اين اشتراک ها و اختلاف ها - که موضوع اصلي اين بحث است - نيازمند به بيان چند تذکر است .

در ادبيات متون اسلامي، زنان در موارد بسياري به نقص عقل موصوف شده‏اند؛ در اين ميان، گفتار امام علي عليه‏السلام در نهج‏البلاغه از برجستگي ويژه‏اي برخوردار است

برخى از دختران جوان فکر مى کنند چنانچه نسبت به خودشان احساس خوبى نداشته باشند و از شرایط و موقعیت شان و یا عملکردشان ناراضى باشند، این احساس نارضایتى در آنان ایجاد انگیزه کرده و باعث خواهد شد تا براى تغییر و پیشرفت و رسیدن به شرایطى بهتر بیشتر تلاش کنند.

زن، سرچشمه جوشان مهر و محبت و صلح و صفا در زندگی و جامعة بشری است. زن به عنوان نیمی از جمعیت بشری، شریک زندگی مرد و تأمین‌کنندة نیازهای عاطفی و طبیعی او، وظیفة مادری و تربیت فرزندان را هم به دوش می‌کشد.

شاید بارزترین حقیقتی که بتوان در باره اندیشه اسلامی معاصر در مسائل زنان گزارش کرد، آن است که این نگرش دگرگون یا بازسازی نمی‌شود و به صورتی درنمی‌اید که زنان آن را بپذیرند و با آن هم رای و موافق باشند، مگر اینکه خود بانوان برای دگرگونی و نواندیشی در زمینه‌های معرفتی و علمی نقش داشته و سهیم باشند.

در دین مبین اسلام رهنمون هاى بسیار مهمى وجود دارد که هر یک درخور توجه و تأمل بسیارى است یکى از این رهنمون ها رعایت عفاف و حجاب است. عفاف در اصطلاح به نیروى درونى تعدیل کننده شهوات و غرایز انسان اطلاق مى شود. توجه بسیار آیات و روایات به موضوع عفاف نشان از اهمیت بى حد و حصر این مسئله در اسلام دارد؛ چرا که بدون آن انسان در مسیر اعتدال قرار نمى گیرد، و به سعادت حقیقى خود نائل نمى شود.

در حدوده سه، یا فراتر از سه دهه پیش از اسلام، در دامن طبیعت و پاک و سالم حجاز، و در کرانه چاه جوشان زمزم، این یادگار الهام بخش «هاجر» و «اسماعیل» دخترى دیده به جهان گشود که در زندگى پر فراز و نشیب و تاریخ سازش نشان داد که دلى به شفافى آینه صاف، اندیشه اى به جوشانى زمزم، و فطرتى به زلالى آبشارهاى بلند و زیبا و پاک و دور از دسترس داشت.