پرسش : آيا بيان احكام و معارف هنگام برپايى نماز جماعت در ادارات، جايز است؟

پاسخ : بيان احكام و معارف و امثال آن در هنگام اجتماع براى نماز در خصوص ماه مبارك رمضان و ساير ايام الله مانعى ندارد، مشروط بر اينكه حقوق مراجعين تضييع نشود.

پرسش : اقامه نماز جماعت به امامت يك شخص غير روحانى چه حكمى‏ دارد؟

پاسخ : با دسترسى به روحانى به غير روحانى اقتداء نكنند.

پرسش : ملاك در صحيح بودن قرائت امام جماعت چيست؟

پاسخ : رعايت نكات و محسنات تجويدى لازم نيست. همين كه قرائت او نزد اهل لسان صحيح باشد، اقتدا جايز است و در صورت شك نيز اقتدا صحيح است.

پرسش : آيا نماز جمعه واجب است؟ اگر كسى عمداً در نماز جمعه شركت نكند چه حكمى‏ دارد؟

پاسخ : نماز جمعه در عصر حاضر(عصر غيبت امام معصوم عليه السلام) واجب تخييرى است، يعنى مكلف در اداى فريضه واجب ظهر روز جمعه بين خواندن نماز جمعه يا نماز ظهر مخير است، هر چند خواندن نماز جمعه افضل است، و ترك حضور و شركت نكردن در نماز عبادى سياسى جمعه بخاطر اهميت ندادن به آن شرعاً مذموم است.

پرسش : اينجانب دانشجو مى‏باشم و محل درس و سكونتم با هم 50 كيلومتر فاصله دارد. در هفته معمولاً 3 يا 4 روز به محل درس مى‏روم و در هر روز معمولاً 4 يا 7 ساعت در محل درس هستم. مى‏خواستم بدانم نماز و روزه خود را بايد به چه صورت انجام دهم؟

پاسخ : سفر تحصيلى، سفر شغلى محسوب نمى‏شود، و حكم ساير مسافرين را داريد كه اگر قصد اقامت ده روز نكنيد، نمازتان شكسته است و روزه هم نمى‏توانيد بگيريد

پرسش : آيا پس از آن كه در مكانى قصد اقامت ده روز كرديم، مى‏توانيم به حومه و اطراف آن محل رفت و آمد كنيم؟

پاسخ : پس از قصد اقامت و خواندن يك نماز چهار ركعتى، رفت و آمد تا كمتر از مسافت شرعى (5/22 كيلومتر) اشكال ندارد و اگر از ابتدا تصميم به رفت و آمد بيش از حدّ ترخص باشد، قصد اقامت ده روز محقق نشده، و فقط خروج تا كمتر از مسافت شرعى به ميزان سه يا چهار ساعت در مجموعِ ده روز مانعى ندارد.

پرسش : ما گروهى هستيم كه سرود اسلامى‏ كار مى‏كند. نظر شما در مورد بردن ارگ براى اجراى سرود در مسجد چيست؟

پاسخ : از انجام هر كارى كه با قداست و شؤون مسجد منافات دارد اجتناب شود.

پرسش : دست زدن درمجالس جشن و اعياد مذهبى مخصوصاً در مساجد و حسينيهها چه حكمى‏ دارد؟

پاسخ : بطوركلى كف‏زدن به نحو متعارف ـ در جشنهاى اعياد يا براى تشويق و تأييد و مانند آن ـ فى‏نفسه اشكال ندارد، ولى بهتر است فضاى مجالس دينى بخصوص مراسمى‏ كه در مساجد و حسينيه‏ها و نمازخانه‏ها برگزار مى‏‏شود، به ذكر و صلوات معطّر گردد تا انسان به ثواب آن هم برسد.

پرسش : راههاى ثابت شدن اول ماه را بيان كنيد؟

پاسخ : اول ماه به يكى از راههاى ذيل ثابت مى‏شود: الف - رؤيت خود فرد ب- شهادت دو فرد عادل به اينكه هلال را رؤيت كرده‏اند. ج - حكم حاكم شرع به ثبوت رؤيت هلال

پرسش : اگر تعيين اول ماه رمضان و عيد سعيد فطر به علت عدم امكان رؤيت هلال اول ماه به سبب وجود ابر در آسمان يا اسباب ديگر، ممكن نباشد و سى روز ماه شعبان يا ماه رمضان كامل نشده باشد، آيا براى ما كه در عراق زندگى مى‏ كنيم، جايز است كه به افق ايران عمل كنيم؟ وظيفه ما چيست؟

پاسخ : رؤيت هلال در شهرهايى كه در افق، متحد و يا نزديك به هم هستند و يا در شهرهايى كه در شرق واقع شده اند، كافى است؛ و منظور از متحد بودن دو شهر در افق، شهرهايى است كه در طول خط واحدى واقع شده اند. بنابر اين اگر دو شهر در يك خط طولى باشند، گفته مى‏شود كه آنها در افق متحد هستند.

پرسش : آيا روزه‏دار مى‏تواند به بدنش آمپول يا سرم تزريق كند؟

پاسخ : احتياط واجب آن است كه روزه‏دار از استعمال آمپولهاى مقوّى يا مغذّى يا آمپولهايى كه به رگ تزريق مى‏شود و نيز انواع سرمها خوددارى كند، ولى تزريق آمپول براى بى‏حس كردن و نيز دارو گذاشتن بر زخمها و جراحتها اشكال ندارد.

پرسش : حكم روزه كسى كه با خود كارى انجام دهد كه بطور غيراختيارى جنب شود، چيست؟

پاسخ : اگر كار مذكور به قصد انزال بوده، و يا مى‏دانسته كه با اين كار جنب مى‏شود، و يا عادت او بر اين بوده است؛ و در عين حال عمداً چنين كارى كرده و جنب شده، حكم جنابت عمدى را دارد يعنى هم قضا بر عهده او مى‏باشد و هم كفاره.

پرسش : اگر كسى چند سال با عذرهاى واهى يا از روى سهل انگارى روزه نگرفته باشد، چه كار بايد بكند؟

پاسخ : قضاى آنچه از ماه رمضان از او فوت شده، بر او واجب است، و اگر افطار، عمدى و بدون عذر شرعى بوده، علاوه بر قضا، كفاره هر روز هم واجب است كه عبارت است از: شصت روز روزه يا اطعام شصت فقير و يا دادن شصت مدّ طعام به شصت مسكين كه سهم هر كدام يك مدّ (750 گرم) است.

پرسش : آيا اگر خلط از بينى وارد دهان بشود، در صورت فرو بردن آن روزه باطل مى‏شود؟ فرو بردن خلطى كه به واسطه سرماخوردگى در گلو وجود دارد چطور؟

پاسخ : تا به فضاى دهان نرسيده اشكال ندارد و اگر به فضاى دهان رسيده، بنابر احتياط واجب نبايد فرو برد و اگر عمداً فرو برد، بنابر احتياط قضا و كفاره بر او واجب مى‏شود.