پرسش : كسى كه وضوى خود را نمى‏تواند نگهدارد. (بطور مثال دائماً حدث از او سر مى‏زند)، نماز او به چه صورت مى‏باشد؟

پاسخ : چنين شخصى حكم مبطون را دارد و مبطون كسى است كه غائط از وى به صورت مستمر خارج مى‏شود و وظيفه‏اش آن است كه اگر فرصتى براى نماز خواندن همراه با طهارت وجود داشته باشد – ولو وقت به اندازه‏اى باشد كه به همان واجبات نماز اكتفا كند - بايد منتظر آن وقت بماند و در آن وقت تطهير كرده و نماز بخواند، ولى اگر چنين فرصتى نداشت، چنانچه در بين نماز غائط يك يا دو يا سه بار از او خارج مى‏شود، در صورتى كه براى او حرج و مشقت نداشته باشد بايد ظرف آبى پهلويش بگذارد و هر وقت غائط يا باد معده از او خارج شد، در همان اثناى نماز وضو گرفته و از همان جايى كه نماز را قطع كرده، ادامه دهد. اما اگر به طور مستمر و مرتب غائط يا باد معده از او خارج مى‏شود، بنابر احتياط واجب بايد براى هر نماز يك وضو بگيرد.

پرسش : خالكوبى چه حكمى‏ دارد؟ و آيا اثر آن براى غسل و وضو مانع محسوب مى‏شود يا خير؟

پاسخ : خالكوبى فى نفسه حرام نيست، و اثرى كه از آن در زير پوست باقى مى‏‏ماند مانع از رسيدن آب نيست، و وضو و غسل با آن صحيح است.

پرسش : آيا با شروع اذان مى‏توان نماز خواند؟

پاسخ : هر وقت اطمينان به داخل شدن وقت پيدا كرديد، مى‏توانيد نماز بخوانيد.

پرسش : لطفاً وقت دقيق نمازهاى مغرب و عشاء را بيان فرماييد.

پاسخ : قت مخصوص نماز مغرب از اول مغرب(1) است تا وقتى كه از مغرب به اندازه خوانواندن سه ركعت نماز بگذرد و وقت مخصوص نماز عشا موقعى است كه به اندازه خواندن نماز عشا به نصف شب(2) مانده و بين وقت مخصوص نماز مغرب و وقت مخصوص نماز عشا وقت مشترك نماز مغرب و عشا است. ولى اگر از روى معصيت يا بواسطه عذرى نماز مغرب يا نماز عشا را تا نصف شب نخواند، بنابر احتياط واجب بايد تا قبل از اذان صبح بدون اين كه نيت اداء و قضا كند، آن را بجا آورد. و پس از اذان صبح قضا مى‏شود. ___________ (1) مغرب موقعى است كه سرخى طرف مشرق كه بعد از غروب آفتاب پيدا مى‏‏شود، از بين برود. (2) نيمه شب شرعى براى محاسبه وقت مخصوص نماز عشاء، عبارتست از فاصله غروب خورشيد تا اذان صبح كه تقريباً يازده ساعت و ربع پس از ظهر شرعى مى‏باشد. طريقه بدست آوردن زمان نيمه شب شرعى بدين صورت است كه فاصله غروب آفتاب تا طلوع فجر (اذان صبح) را محاسبه كرده و نصف نتيجه آن را به زمان غروب آفتاب اضافه مى‏كنند.

پرسش : آيا مى‏توان در تشهد «اشهد ان علياً ولى الله» را نيز ذكر كرد؟

پاسخ : امورى كه جزء تشهد نمازهاى واجب نيست، اگر آن را به قصد اين كه شرعاً به عنوان جزئى از تشهد وارد شده است بگويند، نماز را باطل مى‏‏كند، هر چند آن امور فى نفسه حق و صحيح باشند. نماز و از جمله تشهد را همان طور كه مراجع عظام شيعه (كثرالله امثالهم) در رسالههاى عمليّه بيان نموده اند بخوانيد و چيزى بر آن اضافه نكنيد هرچند كه كلام حق و صحيحى باشد.

پرسش : آيا اقامه نماز در مكانهايى متل حرم امام رضا (عليه السلام) كه برخى خانم‏ها جلوتر از آقايان ايستاده‏اند يا برعكس، جايز است؟

پاسخ : اگر بين زن و مرد مقدارى (حداقل به اندازه يك وجب) فاصله باشد، جلوتر بودن زن يا همرديف بودن او با مرد اشكال ندارد و نمازشان صحيح مى‏باشد.

پرسش : آيا در هنگام نماز خانمها بايد حتماً جوراب بپوشند؟

پاسخ : زن بايد در حضور نامحرم تمام پاى خود را در نماز بپوشاند، ولى اگر نامحرم نباشد پوشاندن پا تا مفصل ساق لازم نيست.

پرسش : اينجانب زمانى كه به سن تكليف رسيدم نسبت به احكام جنابت و حتى خود جنابت آگاهى نداشتم. حكم نماز و روزه‏هايى كه در آن حال انجام دادهام چيست؟

پاسخ : نمازهايى را كه در حال جنابت خوانده ايد بايد قضا نماييد و روزه‏ها در صورتى كه جاهل به اصل جنابت بوده و اصلاً نمى‏فهميده ايد جنابت چيست، صحيح است ولى اگر جنابت را مى‏دانسته و جاهل به وجوب غسل بوده ايد، بايد قضاى روزه‏ها را بجا آوريد و اگر در ياد گرفتن مسأله كوتاهى نكرده باشيد كفاره ندارد والاّ بنابر احتياط واجب كفاره هم دارد.

پرسش : نماز شب چند ركعت است و چگونه خوانده مى‏شود و چه شرايطى دارد؟

پاسخ : نماز شب 11 ركعت مى‏‏باشد كه به ترتيب زير خوانده مى‏‏شود: 8 ركعت (بصورت دو ركعتى مانند نماز صبح) به نيت نافله شب دو ركعت به نيت نافله شَفع يك ركعت به نيت نافله وَتر ـ وقت نماز شب از نصف شب است تا اذان صبح و بهتر است نزديك اذان صبح خوانده شود. ـ مسافر و كسى كه براى او سخت است نافله شب را بعد از نصف شب بخواند، مى‏‏تواند آن را در اول شب بجا آورد. ـ نماز شب را مانند ساير نمازهاى مستحبى، مى‏ توان بصورت نشسته هم بجا آورد.

پرسش : حكم كسى كه برخى كلمات را در نماز اشتباه خوانده چيست؟

پاسخ : اگر انسان كلمهاى را صحيح بداند و در نماز همانطور بخواند و بعد بفهمد غلط خوانده، لازم نيست دوباره نماز را بخواند و يا اگر وقت گذشته نيازى به قضاى نماز نيست.

پرسش : اگر كسى به خاطر ندانستن مسأله چيزى از اجزاى نماز را بجا نياورد، حكمش چيست؟

پاسخ : اگر به واسطه ندانستن مسأله چيزى از اجزاء نماز را كم يا زياد كند، اگر آن جزء، ركن نباشد و شخص در يادگيرى مسأله كوتاهى نكرده باشد، نمازش صحيح است والاّ بنابر احتياط واجب، نماز باطل است.